Hae tibi erunt artes
Sic genus amborum scindit se sanguine ab vno.
Varioque viam sermone leuabat
Quid causas petis ex alto fiducia cessit
Quo tibj Diua mej
Causas nequicquam nectis inanes
quid me alta silentia cogis
Rumpere et obductum verbis vulgare dolorem
Nequicquam patrias tentasti lubricus artes
Do quod uis et me victusque uolensque remitto
_Folio 104, front--continued_.
Sed scelus hoc meritj pondus et instar habet
Quaeque prior nobis intulit ipse ferat
Officium fecere pium sed invtile nobis
Exiguum sed plus quam nihil illud erit
Sed lateant vires nec sis in fronte disertus
Sit tibj credibilis sermo consuetaque verba
praesens vt videare loqui
_Folio 104, back_.
Ille referre aliter sepe solebat idem
Nec uultu destrue verba tuo
Nec sua vesanus scripta poeta legat
Ars casum simulet
Quid cum legitima fraudatur litera uoce
Blaesaque fit iusso lingua coacta sono
Sed quae non prosunt singula multa iuuant.
Sic parvis componere magna solebam
Alternis dicetis
paulo majora canamus
Non omnes arbusta iuuant
Et argutos inter strepere anser olores.
Pages:
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196